Bij een afscheid kijk je terug naar hoe je je iemand herinnert. Wat zijn kenmerkende eigenschappen? Goede en wellicht ook mindere… Ik zou graag herinnerd worden als iemand bij wie je je snel op je gemak voelt. Die empathisch is en zich kan inleven in een ander, zonder oordeel. Ik ben oprecht en doe wat ik beloof! Natuurlijk lukt dat niet altijd, dus ik vind het belangrijk om terug te komen als iets anders is gelopen.

Ik krijg van mijn omgeving terug dat ik rust kan brengen en soms, met wat humor, lucht in een verdrietige situatie. Mijn jarenlange ervaring als ondernemer in de horeca zorgt ervoor dat ik mijn gastvrijheid en organisatietalent ruimschoots heb ontwikkeld. Verder zie ik mijzelf als eigentijds. Niet zo zeer vooruitstrevend, of anders omdat het anders moet. Ik merk dat in tijden van verlies, traditionele gebruiken soms juist houvast kunnen bieden. Wel wil ik meegaan met ontwikkelingen en als daar ruimte voor is, nieuwe mogelijkheden ter overweging aanbieden. Zo wordt een afscheid nog persoonlijker en unieker. Dit maakt dat de nabestaanden keuzes kunnen maken die bij hen passen.

Verder ben ik in 1980 geboren, en trotse moeder van Danique en Lucas. In mijn vrije tijd ben ik graag buiten met mijn hond en geniet ik ervan om mooie herinneringen te maken met vrienden. Ook ben ik al lange tijd vrijwilliger bij het Apostolisch genootschap, waar ik op het moment de verantwoordelijkheid als voorganger draag.